Τεχνών & Επιστημών Penn,
με τη Φοίβη Γιαννίση.
Χίμαιρα
πρόσκληση από Μάρθα Ζαρμακούπη και Emily Wilson.
Δευτέρα, 4 Νοεμβρίου, 5 μ.μ. Αίθουσα Claudia Cohen, Αίθουσα 402 249 South 36th St., Φιλαδέλφεια, Πενσυλβάνια, 19104
https://ndpublishing.myshopify.com/products/chimera
https://mailchi.mp/ndbooks/adania-shibli-duke-princeton-8768889?e=73e3dd3e44
Ένα κρίσιμο ερώτημα που τίθεται στην ποίηση θα μπορούσε να είναι μια αναδιατύπωση του σωκρατικού ερωτήματος της «γνώσης του εαυτού». Ποιος είναι ο ποιητικός εαυτός, το λυρικό εγώ, η ομιλούσα φωνή στο ποίημα; Ο Σωκράτης στον Φαίδρο προσφέρει δύο εναλλακτικές: Είμαι είτε ένα απλό ον είτε ένα σύνθετο, όπως ο Τυφώνας ή η Χίμαιρα ή άλλα μυθικά πλάσματα.
Στην τρίτη συλλογή της που εκδόθηκε πρόσφατα στα αγγλικά, με τίτλο Chimera (Νέες Κατευθύνσεις: 2024, μετάφραση Brian Sneeden), η Phoebe Giannisi παρουσιάζει το όραμά της για μια χιμαιρική ποιητική, μια ποιητική συναρμολόγησης που διαμορφώνεται τόσο από το ανθρώπινο όσο και από το μη ανθρώπινο, όπου η ποίηση συνδυάζεται με αρχαία κείμενα, μύθο, προφορικότητα, επιτόπιες ηχογραφήσεις και κρατικά αρχεία.
Το κέντρο Χίμαιρας διεξάγει ένα τριετές ερευνητικό πρόγραμμα πεδίου σχετικά με τις πρακτικές κτηνοτροφίας αιγών μιας κοινότητας Βλάχων, ενός λαού της Βόρειας Ελλάδας και των Νοτίων Βαλκανίων που μιλάει τη δική του γλώσσα και ασκεί την εποχιακή μετακίνηση ζώων. Το έργο προσπαθεί να αναδημιουργήσει από μια σύγχρονη και γυναικεία οπτική γωνία μια συγκεκριμένη σχέση που μπορεί να έχουν οι αίγες με την ποίηση, μια υπόθεση που προέρχεται από την αρχαία λέξη «τραγωδία», «τραγούδι των αρσενικών τράγων». Μέσω της ποίησης και της επιτόπιας έρευνας, η μυθοϊστορική σύνδεση μεταξύ μεταμόρφωσης και εκφοράς παίρνει μορφή.
Η Γιαννίση θα παρουσιάσει τον τρόπο της για να συνεχίσει μια ποιητική έρευνα όπου ο ποιητικός εαυτός αναμορφώνεται από τη συνάντηση με τους άλλους και τις φωνές τους, την πολυφωνία που είναι πάντα ενσωματωμένη σε έναν τόπο. Η μεθοδολογία της υπονοεί μια πολλαπλότητα ειδών και μέσων: ανάγνωση, ηχογράφηση, γραφή, ερμηνεία ή δημιουργία ποιητικής εγκατάστασης και, τέλος, δημοσίευση. Το ποιητικό υλικό βρίσκεται έτσι σε διαρκή εξέλιξη.
